De heilige van januari is: Agnes

Schoonheid is niet altijd een zegen, vraag dat maar aan Agnes. Op haar 13e was ze al zo prachtig dat de mannen in de rij stonden om met haar te trouwen. Agnes had echter andere plannen. Zij wilde immers veel liever mijmeren en mediteren. Een leven als moeder van een sliert snotneuzen zag ze helemaal niet zitten.  Slim, want het is alom bekend dat je dan rustige leesuurtjes wel kan vergeten.  Agnes zei dus “nee” tegen iedereen. Tegen de bakker, tegen de politieagent, tegen de stratenmaker en ook tegen de zoon van de perfect.

Die laatste was aanvankelijk enorm verbaasd, want hij had haar heel wat rijkdom en status te bieden. Maar Agnes hield voet bij stuk en dat viel niet in goede aarde. Grote ego’s hebben immers kleine kantjes en dus sleepte hij haar voor het gerecht. Daar probeerde de rechter Agnes nog op andere gedachten te brengen, doch tevergeefs, "Geen haar op mijn hoofd!", zei ze. Volgens de een of andere vreemde logica werd ze dan maar verbannen naar een bordeel. Slik!

De meesten onder ons die zouden nu ontzettend bang zijn en proberen te ontsnappen. Of juist zakdoeken vol snotteren. Maar dappere Agnes schreed met opgeheven hoofd het huis der ontucht binnen. Al snel vormden zich lange rijen van hitsige mannen die  haar wel eens van naderbij wilden inspecteren. In afwachting van het echte werk, konden zij zich al verheugen op een striptease act. Maar toen men haar van haar kleding ontdeed gebeurde er iets wonderlijks. Razendsnel begon haar haar te groeien tot Rapunzel-lengte. Onmiddellijk bedekte het haar hele lichaam. Enkel een paar mannen die vooraan in de rij hadden gestaan konden misschien nog een glimp van een hiel of een streepje kuit opvangen. Zij werden prompt met blindheid geslagen en sommige onder hen overleefden de aanblik niet.

Nu zou je denken dat Agnes gered was door deze goddelijke interventie, maar ik moet je helaas teleurstellen. Agnes kwam namelijk van de regen in de drop. Zo’n wonderlijke haargroei kon enkel het gevolg zijn van hekserij dacht men; en dus sleepte men haar opnieuw voor de rechter. Die moest niet lang nadenken en veroordeelde Agnes tot de brandstapel, een knettergek idee, maar soit.

Ook nu bleef Agnes weer ijzig kalm, en dat met recht en rede, zo bleek. Het vuur likte wel even voorzichtig aan haar poezelige teentjes, maar liet haar prachtig lijfje verder gerust. 

De mannen van Rome konden echter zo slecht tegen hun verlies dat ze een zwaard trokken en de arme Agnes onthoofden. Dat lukte helaas wel.

De volgende nacht verscheen Agnes aan haar ouders om hun te verzekeren dat ze ongedeerd was. Ze vertelde dat het goed met haar ging en dat ze gelukkig was daar in de hemel waar ze eindeloos kon mijmeren en niemand haar lastig viel.

Enkel een lief lammetje houdt haar daar op de wolken gezelschap. Heel knusjes ligt het aan haar voeten als ze weer eens in een boek verzonken is.

Op 21 januari vieren we Agnes. Ze wordt steevast afgebeeld met een palmtak omdat ze een martelaar is. Een snoezig lammetje staat altijd aan haar zij. En natuurlijk heeft ze prachtige lange lokken. Agnes is de beschermheilige van verloofde koppels, van jonge vrouwen en wat mij betreft ook van vrouwen die er ondanks alles voor kiezen om helemaal hun eigen weg te gaan!

****

De afbeeldingen komen uit het Rijksmuseum

https://id.rijksmuseum.nl/200109261

https://id.rijksmuseum.nl/200119339