Jacqueline vertelt

  Justina was zo mooi! Ze had lang zwart haar met krullen en een prachtige lach. Als ze had gewild, dan had ze aan elke vinger vijf vriendjes gehad, zonder enige moeite. Maar Justina wilde niet trouwen. Zij droomde immers van een leven vol reizen, vol avontuur en vol feestjes. Daarom zei ze “neen” tegen elk huwelijksaanzoek. Op een dag liet de tovenaar Cypriaan een oogje op haar vallen. Overal ter wereld vielen dames voor hem in zwijm, dus hij schatte zijn kansen hoog in. Justina kreeg rozen bezorgd, fijne pralines en dikke brieven vol mooie woorden. Tot zijn grote verbazing bleef ze echter onbewogen: er kon nog geen bedankje af. De maat was vol toen zij haar raam dichtsloeg terwijl Cypriaan een roerende serenade bracht onder haar balkon. Het was duidelijk: hier schoot zelfs flinke dosis charme tekort. Tijd om magie in te schakelen, dacht Cypriaan. Zijn eerste poging bestond uit een potje betoverde zalf. Om middernacht bij volle maan smeerde hij het goedje op de voordeur van Justi...