Cupido volgens Jean de la Fontaine – Leestip

Bij liefde hoort rozengeur, maneschijn, een romantisch vioolmuziekje en…Cupido. Hij is het die gouden liefdespijlen afvuurt en we weten allemaal wat voor gevolgen dat kan hebben. Deze week las ik een fabel van Jean de La Fontaine over diezelfde Cupido. Ik vond het een verhelderend relaas en deel het dan ook graag met jou. In levende lijve op Erfgoeddag, en hier alvast in een korte versie.

Cupido was de zoon van Venus, de godin van de liefde. In haar opdracht vloog hij de hele wereld rond om de liefde te verspreiden. Dat was heerlijk, vooral ook omdat hij dan eventjes weg was van die Olympus. Want tussen ons gezegd en gezwegen: Cupido vond het daar behoorlijk saai met al die oude goden. Die konden nogal zeuren, snap je, en ze waren ook nogal gefocust op hun eigen navel.

Gelukkig vond Cupido na een tijdje een speelkameraadje; Zotje heette die. Ze had net als hij vrolijke krullen, kleine vleugeltjes , maar vooral: sprankelende oogjes en heel veel dwaze plannen. Zotje danste graag op blote voeten, riep op de haverklap “tikkie jij bent ‘m!” en vertelde van die hele flauwe moppen, waar Cupido altijd superhard om moest lachen.

 

Nee, Zotje was geweldig, maar ook geweldig vermoeiend! Toen Cupido op een dag even een pauze wilde inlassen, werd Zotje boos. Ze gaf hem zo’n harde klap dat hij achteroverviel op de stenen vloer. Au!

Wat denk je? Een flinke hersenschudding had die arme Cupido te pakken! Hij zag helemaal dubbel. Zotje schoot in de lach want ze vond dat behoorlijk grappig. Maar dat was het niet. Integendeel

Venus was in alle staten, wie moest nu de liefdespijlen afvuren? Dat praktische werk was uiteraard de min voor een godin, er zijn grenzen!  Bovendien zon Venus op wraak: een godenkind bewusteloos slaan, wat een idéé. Venus maakte zoveel stampij dat de andere goden er ambetant van werden. Het is immers net iets minder chill om nectar en ambrozijn te nuttigen als er ondertussen ruzie wordt gemaakt. De goden porden Jupiter dus aan: “Los het op, en laat ons verder relaxen”.

Jupiter kluste inderdaad bij als rechter, maar wilde zich liever fulltime concentreren op amoureuze escapades. Daarom was zijn oordeel snel geveld. Zotje moest als straf Cupido assisteren bij zijn taak. Case closed, en op naar het buffet!

Dus, beste mensen, sindsdien:

• Is de liefde niet blind, maar wel behoorlijk slechtziend
• En gaat hij altijd hand in hand met zotheid!

Meer lezen en horen?

Ik vond dit verhaal in deze mooie vertaling van de fabels van Jean de la Fontaine. Gek genoeg vind ik er verder geen referentie naar, geen idee dus waar onze Jean de mosterd haalde. In de kunstgeschiedenis wordt Cupido wel met een blinddoek afgebeeld, maar niet hand in hand met de dwaasheid, behalve dan in de gravures bij het werk van Fontaine. 

Op 26 april 2026 vertel ik in de abdij van Vlierbeek ook nog twee andere fabels van Jean de la Fontaine. Er zal ook muziek zijn en theater! Heerlijk om zo de krachten te bundelen. Je kan er gratis bij zijn, maar je moet je wel even aanmelden. Dat kan via mij of via vlierbeekvertelt -ad – gmail.com. We spelen op 14.00 en om 16.00. Tot dan?

Afbeeldingen

https://id.rijksmuseum.nl/200170491

Jean de La Fontaine, Public domain, via Wikimedia Commons
Aliamet-Oudry-La Fontaine-L'amour et la folie.jpg|Aliamet-Oudry-La Fontaine-L'amour et la folie