Groetjes van Medusa uit Istanbul

Bad hairdays hebben we allemaal wel eens, dat hoeft op zich geen ramp te zijn. Wakker worden met een hoofd vol slangen is dat wel. Wat een drama! Zo onrustig ook met al dat gekrioel en onophoudelijk gesis rond haar oren. “Zou dat wennen?”, vraagt Medusa zich vertwijfeld af.

Bovendien, hoe onderhoud je een dergelijke coiffure? Geen stijltang die de slangen de baas kan en een verzorgend masker heeft ook weinig zin. Trouwens, zouden die slangen straks in haar oren bijten? Moest ze hen wormen voeden (o, horror) of zouden ze enkel tevreden zijn met levende muizen (o, horror maal twee)? Hoe vaak zouden ze eigenlijk moeten eten? Athena had blijkbaar ze niet helemaal stilgestaan bij de praktische consequenties van dit kapsel. Het leek Medusa nu al heel vermoeiend!

“Aanvaard wat je niet kan veranderen”, zei Medusa dan maar tegen zichzelf, “elk nadeel heb zijn voordeel!”. Geen dure kappersafspraken meer, geen ellenlange kamsessies om de klitten eruit te krijgen en vooral geen ongewenste mannelijke aandacht meer. Dat was misschien nog het allerbelangrijkste.

Wat Poseidon haar vannacht had aangedaan was onvergeeflijk! Opeens was hij daar, die macho van de zee. Hij vond zichzelf onweerstaanbaar, maar zij veel niet zo op spierbundels met vissenstaarten en bedankte dus beleefd voor de eer. Helaas vatte hij dat op als valse bescheidenheid en greep haar toch daar in die tempel van Athena. Er vloeide bloed op die heilige plek. Zo pijnlijk, zo beschamend!

Athena was aanvankelijk kwaad. Ze zei dat het haar eigen fout was. Medusa had vast weer met haar mooie haren lopen showen. “Ik zei je toch dat je ze in saaie vlechten moet opsteken!”. Pas toen Athena haar tranen en blauwe plekken zag begreep ze het, en werd het stil. Athena was niet zo van de moederlijke knuffels en psychologische ondersteuning (ieder haar talenten), maar beloofde wel ervoor te zorgen dat Medusa geen last meer zou hebben van mannelijke aandacht: “Alle mannen gaan verstenen als ze jou zien, let maar op!”

Ja, dat leek een fijn plan, een opluchting zelfs. Maar Medusa had niet begrepen dat dit een dramatische make-over zou worden. Nu ze het resultaat ziet, is ze niet helemaal overtuigd dat het een goede deal was. Integendeel, ze kreeg er letterlijk kopzorgen bij.

Arme Medusa, waarom kreeg Poseidon eigenlijk geen straf?

*******

Ik kwam Medusa vorige week tegen in Istanbul. Daar verbleef ze in een wonderlijke ondergrondse Basilica. Haar hoofd werd er gebruikt als pilarensteun, wat een tikje respectloos was. Maar deze Byzantijnse vorm van recyclage zorgde er wel voor dat ze bewaard bleef. En dat ik bij thuiskomst haar verhaal opzocht. Met dank aan Ovidius kwam ik te weten waar ze haar slangenkapsel aan had verdiend. Was het nu een straf of een zegen? In elk geval laat het weer zien dat goden met alles wegkomen.




(De tweede foto van de Medusa pilaar is van Ank Kumar, CC BY-SA 4.0 via Wikimedia Commons)